Patrick Meijer & Samba Schutte
Zaterdag 17 Februari 2007 at 11:47 pmVanavond, zaterdag, in theater Pepijn een cabaretdubbelvoorstelling bezocht. We hebben tijdens de start van het theaterseizoen in Zoetermeer al een keer Samba Schutte hadden gezien in Zoetermeer. Dit was zo leuk dat ik gelijk kaarten haalde voor zijn volgende voorstelling in de buurt. Die was vandaag samen met Patrick Meijer.
Samba Schutte opende de avond met een warm-up en kondigde Patrick Meijer aan. Een leuke aankondiging, de zaal was los te krijgen. Met één standaard theatertruukje klapten we in onze handen terwijl het voetenstampen aan de beurt was. Ha, lekker, we zijn voorbereid.
Patrick Meijer komt op en ... het is al niet goed. Heel jammer dat je vaak in het begin al die klik mist. Te snel begonnen, de zaal geen rust geven aan je tempo te wennen. Ik weet niet wat t is. Bovendien, ik sta ook niet op dat podium. Zou een cabarettier herkennen of de start is gelukt?
Patrick Meijer was bij vlagen leuk. Hij heeft goede grappen. Spitsvondigheden en pijnlijke verhalen door elkaar. Tragiek en komedie, naast elkaar gaat vaak prima. Maar vanavond was de chemie met de zaal er nèt even niet. Op hoogtepunten werd er goed gelachen maar al snel zakte de sfeer weer weg. Het bleek steeds moeilijker de zaal terug te krijgen uit zo'n dal.
Een moment, en dat vind ik knap, stapte Patrick snel over naar een ander verhaal omdat dit verhaal niet lukte. Een ander moment vertelde hij een prachtig verhaal over geloof, stemde tot nadenken maar verloste de zaal daarna niet met een lach.
Ik hoop dat dit kwam omdat t zijn dag niet was.
Dan pauze, biertje drinken, uitzweten van de (bekende) warme zaal en mensen kijken en bekeken worden. Fijn aan Theater Pepijn is dat de theatergangers zo verschillend zijn, jong en oud, spijkerbroek en krijtstreep naast elkaar. Net even anders dan in het bedaarde, verplichte avondje uit in zo'n stadstheater.
Na de pauze is Samba Schutte aan de beurt. In Pepijn zit je lekker dicht op het podium. Het licht is nog uit, je hoort Samba al ademen, je 'voelt' dat ie er staat.
Dan begint ie met een roffel op zijn Djembé. De hoofdjes om mij heen knikken op het ritme.
Samba vertelt dit keer iets meer (natuurlijk t is een langer programma) over zijn ervaringen als Afrikaan en Nederlander.
Het is prachtig om te zien hoe de zaal meeleeft, meebeleeft en doodstil is bij een adembenemend verhaal. Samba weet ook een spontane reactie uit de zaal te ontlokken. Hij moet voor zijn theateropleiding een lied zingen en kiest "Busje komt zo". Halverwege dit lied, zingt Samba over de agent. Uit de zaal klinkt (zoals in t lied): "Wat moet dat hier". Hij kijkt even verstoord en de knaap uit de zaal begint zich al te verontschuldigen "Zo gaat t liedje!". Heerlijk 
Een voorstelling meerdere keren zien is gevaarlijk. Het kan tegenvallen (dat deed het zeker niet) of je gaat dingen missen. Dat deden we nu ook. Maar er waren ook nieuwe ervaringen te vertellen. Die deden het ook erg fijn.
Na de voorstelling nog een drankje gedronken. Pepijn is vlot weer leeg en een paar mensen kletsen nog na. Samba komt heel even bij ons zitten en vertelt dat ie een nieuwe show begint. In april is de premiere. Wij beloven weer te komen kijken en zullen zijn speellijst in de gaten houden.
Geen reacties on Patrick Meijer & Samba Schutte: