Nuanceren is voor mietjes
Woensdag 01 Juni 2005 at 12:59 am
Vandaag, dinsdag 31 mei, zag ik de leuke show van Kees Torn.
Deze
show heet "Doe mee en win". Hij mocht van zijn impressariaat niet
meer schrijven / spreken over zijn favoriete onderwerpen: "Whiskey en
sigaren". Zijn keesmanager vond dat niet goed. Waarbij hij al stuntelend van boekingskantoor naar impressariaat op keesmanager komt.
Eerder had ik al delen van zijn nieuwe werk gezien bij de opening van Theater Camuz
in Voorburg. Toen viel me zijn heerlijke taalvirtuositeit al op. Nu was
dat uitgewerkt tot een vol programma. Dat ik samen met een berg andere
zoetermeerders in het stadstheater kon aanschouwen. Waarbij nu niets te merken was van die schuchtere zoetermeerder die
niet mee doet.
Kees Torn vertelt dat hij zijn programma heeft
geschreven voor de "bagger". Om de massa te bereiken. Normaal is dat in
Zoetermeer dus waar men voor komt, waar men op kan reageren.
Maar Kees' zijn programma is juist meer dan voor de massa. Toch is dat nu geen probleem, iedereen doet
mee en lijkt het zelfs allemaal te begrijpen. Kees Torn is zelf de
schuchtere cabaretier, die niet goed lijkt te weten hoe hij een show
groot moet presenteren.
In alle recensies die ik las wordt geschreven, geroemd, over zijn
manier van cabaret. Presentatie van taal, in gesproken of gezongen
woord. Waarbij vergelijkingen gemaakt worden naar Drs. P. en hij zelf
de vergelijking vertelt die men maakt met Douwes Dekker. Ik vind
dat wel kloppen. Ik hou wel van de droge humor, de "snelle" taalgrappen
en de moeilijke zinsconstructies.
Zijn schuchterheid en "gespeelde" onzekerheid werken aanstekelijk.
Ogenschijnlijk met groot gemak, dan soms nadenkend en zoekend, brengt
hij zijn taal, doceert hij je de taaltechniek en laat je lachen met
prachtige woordgrappen. De zaal gaat los.
Vlak voor de pauze brengt ie je in spanning. Door een liedje waarbij
het nederlandse woord uitgelegd in het engels, nederlands klinkend
rijmt en zo de zin afmaakt. Na de pauze komt ie daar mooi niet (gelijk)
op terug.
Maar dan toch, mag je als zaal nog meedoen. En ja! Zoetermeer leeft, er
wordt een keer echt meegedaan. Waarbij voor mij blijkt, dat als je t
rijmwoord vind, roept, een momentje stil bent en dan pas begint te
lachen... Omdat het zo knap is wat Kees gevonden heeft, dat t ook ff
duurt voordat het gezegde bij je doordringt. Ik word er stil van en
merk dat men in de zaal op dezelfde manier die woorden zoekt en vindt.
Ik heb een geweldige avond gehad. Twee uur Kees Torn was mij nog te kort. Zeker ook om het allemaal te begrijpen en mee te krijgen. Ik wil nóg een keer.
Ah, dit was trouwens van een verjaardagskado van afgelopen jaar van 100% aan Freakje en mij. Die theaterbonnen zijn goed besteed, Peter. Waarvoor nog dank.
Geen reacties on Nuanceren is voor mietjes: