Wild weekend
Zondag 19 December 2004 at 10:47 pmVan vrijdag 17 december tot zondag 19 december lekker weggeweest. Vrijdag en zaterdag culinair uit eten met mijn ouders en zondag weer terug. Een enerverend weekend waarin ik iets meer dan 800 kilometer door Nederland en Duitsland heb gereden. Twee heerlijke maaltijden heb genoten en, op een goed hotelbed, slecht heb geslapen.
Vrijdag
Vrijdag vertrokken van huis naar het hotel. Netjes via de routeplanner alle mogelijke routes afgedrukt en zo ook de heenreis. Alleen blijkt dat toch moeilijk leesbaar of liever begrijpbaar. Op het einde van de route naar het hotel moeten we 'ineens' naar rechts. Gelukkig hebben we twee beschrijvingen. Ook die van het hotel, Burghotel Pass. Het woordje Apotheek helpt dan heel goed!
Ons aangemeld en de sleutel ontvangen. Voor mij geen eenpersoons maar toch een twee persoonskamer, want u bent nogal groot... 
Dat leverde gelijk ook een extra grote kamer op. Groter dan die van mijn ouders.
Met uitzicht op het parkeerterrein wat later in de nacht toch niet zo'n succes was.
Na even uitrusten en bijpraten op de kamer liften we naar beneden en staat onze chauffeur al klaar. Hij zal ons naar de beukenhorst brengen. Het restaurant in Winterswijk waar we twee dagen zullen dineren. Mijnheer blijkt ook voor ons de borden op tafel te komen zetten, heeft onze wijn uitgekozen (in overleg met de vinoloog) en dirigeert het bedienend personeel.
Gelijk wordt er een bordje met komkommer, een sausje en een glas olijven neergezet. De vlotheid en vriendelijkheid van de bediening zal een trend van twee dagen inzetten. Gezellig, voortvarend, voorkomend en met het juiste tempo.
Ik neem als aperatief een glas witte wijn. Lekkere wijn.
Het restaurant ziet er gezellig uit. 
Een mooie, grote, kerstboom in het midden van de ruimte zonder storend te zijn. Grote en kleine tafels naast elkaar. In korte tijd stroomt het restaurant vol en wordt ons een klein hapje vooraf aangeboden.
Er wordt de keuze aangeboden eerst alles wild of morgen alles wild. Morgen dus, met de 7-gangen. Vandaag met de vier krijgen we een stukje vis erbij. Netjes wordt gevraagd wat we absoluut niet lusten, dus antwoord mijn moeder zuurkool en spruitjes. Ik benadruk nog even dat ik beiden wel lust.
Onze eerste gang is een ehh, iets van ganzelever in vet. Ik heb de naam niet goed onthouden, leek een soort pate maar met brokken lekkere dingen erin waaronder dus die ganzenlever. Lekker!
Daar hebben we een glas witte wijn bij. Lichte wijn, uit het bijpassende wijnarrangement.
Voor de tweede gang krijgen we een andere witte wijn. Een beetje 'slapper' dan de eerste met subtielere smaak. Als dit boven de ganzenleversmaak moet uitkomen maken wij ons zorgen.
Gelukkig legt de ober uit dat deze wijn precies bij het gerecht is uitgezocht. De subtiele zuursmaak zal erbij passen.
De tweede gang is snoekbaars, bedekt met jambon de serrano op een bedje van zuurkool. 
De wijn past inderdaad prima.
Helaas krijgen mijn ouders hun gerecht op groene asperges. Past nèt even minder bij de wijn. Tja...
De derde gang is gelijk het hoofdgerecht. Hertenbiefstuk op een bedje van lof met een reepje aardappelloftaart. Het vlees heerlijk mals, mooi gesneden, met lekkere specerijensaus erbij. Zálig. De gekozen wijn bevalt ons niet zo. We worden verrast met een andere wijn. Wel erg koud, maar dat warmt wel bij tijdens het eten. Lekker vol en robuust.
Als desert een mandarijnentaartje en een glas met iets met pistachenoten erin. Helaas kan ik al die namen niet zo goed onthouden. Met een lekkere desertwijn die we nog niet kennen. Een St. Inez. Uit Mapa valley dachten we. Later blijkt t net iets anders.
Daarna koffie met likeur. Een prachtige salonkar vol met cognac en likeur. 
Mijn moeder neemt een 150-jaar oude grand marnier. Schijnt heerlijk te zijn. Kostte ons echt wel wat overtuigen, maar ja je kunt maar één keer genieten.
Zaterdag
Zaterdag begint al onrustig om 2 uur snachts, als de gasten van een feest uitgebreid afscheid nemen op de parkeerplaats. Ik hoor meerdere keren auto's starten, mensen vertrekken, de kroeg aan de overkant uit lopen en ondertussen lig ik met mijn voeten buiten het bed, te wachten op de slaap.
Gelukkig wordt het ook weer ochtend en volgt het ontbijt. 
Koffie en brood. Vervolgens op weg naar Emmen, naar een winkel waar ze ook banken verkopen. Misschien hebben ze daar meer smaken. Na 2 uur rijden zijn we in Emmen en vinden we op een volle parkeerplaats een plekje. Lekker een bak koffie gedronken en de winkel opgezocht. Maar niet meer informatie gekregen over de bank. Wel er nog eentje in een andere leersoort gezien.
Daarna naar mijn zus in duitsland gereden. Vanaf Emmen, maar een uurtje! Onderweg begonnen de eerste zware buien al. 
Later veranderde dit in natte sneeuw. Ik moest de snelheid van 170 zelfs matigen tot 110. Heftig weer.
Bij mijn zus lekker thee met een eigengemaakte stroopwafel gekregen. Ondertussen de boom bewonderd. Mooi kleurtje zo.
Na een uur bezoek weer terug naar het hotel. Dik 2,5 uur rijden. Die probeer ik in te korten met wat snelheid op die mooie duitse wegen. Maar de regen, sneeuw en hagel werken niet mee. Dikke buien onderweg. Op sommige plekken blijft de sneeuw liggen. Op diverse plaatsen zien we zwaai- en knipperlichten van hulpverleners en mensen die van de weg zijn geraakt.
Twee keer rijden we een stukje verkeerd. Het is donker en buiten hoost het. Niet raar dat je de weg kwijtraakt.
Even na zessen komen we weer bij het hotel. We kleden ons om en onze chauffeur staat al beneden. Timing! We mogen nog even blijven, maar zouden ook al mee kunnen. Dat doen we dan.
Pa en ik beginnen met een biertje tegen de dorst en moeders neemt een wijntje. Het glas olijven, de komkommer en radijsjes volgen als snel. Samen met een broodje.
Dan krijgen we weer een hapje van het huis. 
Een oester en een klein bonensoepje. Lekker voorafje. Thuis zou ik dat al als extra gang rekenen.
Maar dan begint het diner echt! Het voorgerecht is een carpaccio van hert. Heerlijk mals, dun gesneden. 
Je zuigt het zooo naar binnen. Lekker met een aardige rosé erbij.
Dan volgt er een typisch bord. Hele brede rand. 
Erin zit een wildboullion. Lekker, maar mag krachtiger, net als de wijn. Dat is misschien iets van onze smaak dat we voller en meer smaak willen. Meer uitgesproken.
Gelukkig komt dat ook. Er wordt een rode wijn ingeschonken. Dezelfde die we gister geweigerd hebben. De fout wordt direct hersteld door ons een speciaal zwaardere wijn te serveren. Een wijn uit de Navarra. Heerlijk. Maarja, wat moet daarbij voor gerecht. 
Op de foto is het bijna niet te zien. Het is een rollade van hazerug in portsaus. En lekker! Ahh, heerlijk. De wijn past er prima bij!
De bediening is ook vlot en attent. Onze glazen (wijn én water) worden tijdig bijgevuld. Als één van ons een leeg glas heeft komt men alweer langs. Bij de voorgerechten is dat ook zo met de broodjes. Op? Wilt u nog een broodje? Prima gedaan!
Na de voorgerechten een sorbet. Deze wordt in de wijnkelder geserveerd, of we dat willen. Maar natuurlijk! 
Dat willen we meemaken! De sorbet is van frambozen en zwartebessenijs in een champagne. Heerlijk!
Daarna even in de wijnkelder gesnuffeld en zo kwamen we ook de desertwijn van gister tegen. 
Een Santa Ines uit Maipa valley. Uit Chili dus.
Weer terug naar boven krijgen we een Shiraz ingeschonken. In hele grote bolronde glazen. Lekkere wijn, uit '99. Men had ons beloofd dat de wijn beter zou zijn dan de Navarra en dat was zo. Maar wat wordt dan het hoofdgerecht? Dat mag dan ook zwaarder van smaak zijn. Everzwijn denkt de een, Olifant zegt de ander. Jaja, zwaarder...
Maar het blijkt eendeborst. Hadden we ook al bedacht maar weer verworpen. Toch blijkt eendeborst een prima keuze. Heerlijk. Goed gebakken, lekkere saus en heerlijke aardappelpuree. Wat mij toch opvalt hoe mooi, kunstzinnig bijna, alles is opgemaakt. Helaas nu geen foto in onbeschadigede staat. Ik kon me niet meer inhouden.
Na het hoofdgerecht en een paar glazen wijn verder kwam er het fameuze kaasplankje. 
Een kar vol kaas om uit te kiezen. Ieder van ons heeft een ander kaasje gekozen en samen hebben we heerlijk van de kleine hapjes genoten met een glas port erbij.
De kaasmijnheer had netjes witte handschoenen aan en heeft over ieder stukje kaas iets uit te leggen. Op het moment van uitleg denk je dan, lekker. En als je het proeft heb je iets van, wat is het ook alweer. Toch prima genoten.
Het desert 
bestaat uit chocolade-marsepeintaart bedekt met pistache ijs en een beetje, ehh, rode saus. Heerlijk. Samen met een rode wijnlikeur, parsek geloof ik. Weer prachtig opgemaakt.
Dan de koffie, dit keer met Piore William. 
Iets anders, wat je thuis niet zo snel haalt. Mijn moeder kon de verleiding niet weerstaan en nam weer een glaasje, hoewel, t was een grote cognacbowl, met heerlijke grandmarnier van 150 jaar oud.
Deze nacht iets beter geslapen dan de vorige. Het hotel had nu ook geen groot feest.
Zondag
De eerste geluiden hoorde ik pas om 6 uur, van een startende auto en krabbend over de ramen. Ik draaide me nog eens om en werd nét voor de wekker wakker.
Als eerste arriveerde ik bij het ontbijt. Iets wat me thuis nooit zal overkomen. Dan kan je me pas om 2 uur op verwachten. Buiten blijkt het mistig en koud. We horen dat het glad is buiten.
Na het ontbijt weer naar huis. Koffers gepakt en in de auto gelegd. De zon heeft de voorruit al ontdooid. Ik keer de auto even en we lopen een rondje. Voor het laten ontdooien van de achterruit. 
Inmiddels is het een prachtig zonnige zondagochtend geworden. Dit laat het hotel ook mooi uitkomen.
De schaduwzijde vertoont nog wat mist. 
En op de parkeerplaats is het koud. 
Inmiddels is de achterruit ook ontdooid en kunnen we op reis. De terugreis van twee uur. Dat doe je natuurlijk niet in één keer op zo'n mooi weekend.
Onderweg even de krant gekocht. Daardoor was het gelijk stil in de auto. Natuurlijk op zondag wordt groot het nieuws gebracht dat Maxima weer zwanger is. Echt nieuws voor een zonnige zondag achter in de auto.
Nog één keer gestopt voor een kopje koffie en een hapje. 
Een heel gewoon kroketje. Omdat het daar ook restaurant heet op een schaaltje met een takje groenvoer. Best een aardige kroket, maar het weegt niet op tegen het weekend wat we achter de rug hebben.
Enerverend met de storm, fijn door de vriendelijke en attente bediening, heerlijk door al het lekker en afzien door een hotelbed. Ik wil volgend weekend best wéér.
twee reacties on Wild weekend:
hrbrt - 20-12-’04 07:59
WAUW! Kan je nog lopen dan na al dat eten?
Freakje - 20-12-’04 11:09
note to self geen lekkere eetverhalen lezen als je nog niet ontbeten hebt!
Klinkt erg goed max!!