Zessiebon
Woensdag 10 November 2004 at 12:37 am
Met Hrbrt, Freakje en Annette naar Zessiebon geweest in theater Pepijn.
Zessiebon is een verzameling (de context weet ik niet zo goed) van
vijf vrouwen die ieder hun eigen toneelvoorstelling geven.
Er was Greetje Jansen die haar borsten laat testen. Daarbij wordt
kanker geconstateerd en een goed verhaal over verteld. Echt een
klein toneelstukje. Verhaal, mimiek, leuke details zoals een kaptafel
richting publiek (maar dan zonder spiegel anders zie je haar niet) en
bijbehorende pruik voor de kale kop.
Alleen is het mijn type vrouw niet en ergerde me ik aan haar stem.
De
tweede was Hilde ter Laak. Het verhaal startend met haar en ook Greetje (als
moeder, af en toe in t verhaal) vertellend over haar huwelijk met verrassende wendingen in het
verhaal en eindigend dat ze toch ging trouwen. Aardig. Vooral het
stukje "vrijgezellenfeest" deed mij opkijken. Een andere invalshoek hoe
een vrouw dat kan zien. Zoals dat in de serie Coupling wel eens te zien
is.
Ik vond dat je kon zien dat er "toneeltruukjes" werden toegepast,
bewust toneel werd gespeeld. Als dat niet bewust is, dan is t té
overdreven. Maar toch, zoals ik al schreef, aardig.
Dan Gea de Vries met een cursus. Leuke vrouw, leuke uitstraling. Met
"Mannen zijn ook mensen". Uiteindelijk zet ze er een op een voetstuk,
in een lied, waarbij iemand
uit het publiek op het voetstuk mag staan. De voetstukman doet dat
prima (met pretogen) en zij maakt t lied grappig door haar suggestieve
bewegingen. Het gaat vooral in de context waarin je elkaar ziet.
Leuk, goede uitstraling maar het verhaal ben ik alweer een beetje kwijt.
Na de pauze is daar Annette van Smoorenburg. Ze komt met ons even
bij praten. Kijkt of iedereen er na de pauze nog is (wat op zich
terecht was omdat ik een paar lege stoelen achter ons zag) en vertelde
met typetjes wat zij van de wereld vind.
Als ze begint (zegt ze, begonnen is ze al) start het refrein van het
liedje Respect van Aretha Franklin. Dat liedje zit door haar sketches
verweven. Respect voor anderen. Hoewel je je bij sommige grappen kan
afvragen hoeveel respect ze voor de persoon in kwestie kan opbrengen.
Haar humor is in ieder geval apart. Ik kan t wel waarderen maar naast
me (rechts voor de medebezoekers) genoten ze niet echt.
Oja, Annette, als je dit leest... Ik kan me voorstellen dat ze af en
toe moeite hebben om t achterin de zaal te verstaan. Soms is het wel
zacht, maar dat maakt t ook wel weer lekker stil in de zaal.
De laatste (hekkesluiter noemt ze zich zelf) is Norma de Jong.
Begint een verhaal over haar kinderen en zingt dan een liedje van Paul
van Vliet. Prachtig lied. Ik had al gedachten over Paul van Vliet,
totdat ze zei dat t lied ook van hem was. Geweldig!
De dames van voor de pauze zingen ook (en vooropgesteld dat ik daar
géén verstand van heb) vond ik deze kunnen zingen. Dat deed ze dan ook
een paar keer waarbij ik me dan toch wel telkens weer afvroeg van wie
het liedje nu oorspronkelijk kon zijn.
Dat kwam ook door een mooi intermezzo. Ze vertelde een verhaal over een
oude chinese waterdrager met kruiken. Mooi verhaal, waarbij ik achteraf
dacht, "dit verzin je niet", "dit vind je ergens in een boek". Daarmee bleef die gedachte dus ook bij ieder liedje hangen.
Kwalitatief wel het beste voor het laatst bewaard.
Al met al een aardige avond. Eens iets anders dan cabaret. Zelf dit programma kiezen zou ik niet doen, maar ja, ik kies helemaal geen theater zelf. Dus morgen weer met iemand mee naar het theater.
drie reacties on Zessiebon:
Freakje - 10-11-’04 11:25
Mooi verwoord!
hrbrt - 10-11-’04 22:05
Zo dat heb je weer mooi gescreven, dan hoef ik lekker niet zo veel te schrijven.
Kan ik gewoon een link naar jouw entry zetten…
Jambon - 11-11-’04 13:39
Dank voor je uitgebreide verslag max! je hebt als één van de weinigen goed begrepen waar mijn stukje over ging: over respect zingen maar zelf het tegendeel doen! ben blij dat ik toch nog wat achtergelaten heb bij een “niet theater kenner”. vond het leuk dat jullie er waren trouwens!!