Paul Smit
Vrijdag 05 November 2004 at 12:05 am
Voor de verandering weer eens naar het cabaret geweest. Dat zal deze maand nog wel een paar keer gebeuren.
Het was de beurt aan Paul Smit om bezocht te worden. Paul had ik al een paar keer eerder gezien. Tijdens een voorstelling in de graanschuur en tijdens de pepijn cabaretdagen 2004.
Deze keer dus avondvullend in Theater Pepijn waar ik samen met Freakje
naar toe ging. Binnengekomen in de foyer (die niet erg groot is in
Pepijn, maar wel heel gezellig) viel op dat het heeeel erg stil was.
Terwijl alle zitplaatsen bezet waren. Het leek wel alsof men op de bus
zat te wachten in plaats van een fijne avond cabaret. In de zaal bleek
het ook niet erg druk. De eerste drie rijen waren nagenoeg leeg en wij
zaten op de derde rij!
Paul Smit heeft een fijne start van zijn programma. Hij haalt iemand uit het publiek voor de eerste act en begint met het voorlezen van de krant. Een geweldig begin. In een volle, enthousiaste zaal is dat een echt goede opwarmer. Vandaag was de zaal echter een beetje lauw. Het lag niet aan Paul, maar echt aan de zaal. Ik heb namelijk genoten. Kleine veranderingen waren ook echt beter. Leuke vondsten tekstueel en fysiek (die ik uiteraard niet verklap omdat jij anders niet meer hoeft te gaan kijken) en sommige delen beter getimed of misschien beter ingepast.
De liedjes zijn leuk. Was er nou een nieuw liedje? Het beroemde lekkerbiertje zat er weer in waarbij Freakje (weer) aangespoord werd om toch vooral mee te zingen. Gewoon goed.
Kritisch puntje is dat deze keer de filosofie van het rubberbootisme
minder opviel. Het was er wel maar het dééd t niet. Mij niet, de zaal
niet. Waar aan dat ligt? Geen idee, misschien wel die lauwe zaal van
vandaag.
Aan het einde wilde ik nog vragen of hét lied al op single staat.
Freakje wilde Paul nog vragen waarom zij, waarom weer, waarom...
Maar we zaten gezellig met Arnoud Kaldeway te praten (die deze keer de
techniek heeft gedaan, waarvoor de complimenten) en Paul was druk.
Gewoon vergeten. Misschien eens mailen dan.

Geen reacties on Paul Smit: