Verslaafd (6)

Woensdag 18 Januari 2006 at 4:04 pm

Voortaan blijf ik thuis. Ik word zo'n saaie vent die altijd voor de televisie op de bank zit. Lekker met een drankje en een hapje naar mijn favoriete kijken. Verslaafd gemaakt door , ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe bank. Ik heb een jaartje gespaard en die mooie van is nu van mij!
Ik heb er gelijk de hele middag en avond op gezeten. Goed te doen! Zit heerlijk. Heel fijn is dat deze bank lekker hoog zit. De televisie kan ik nu zien door recht vooruit te kijken, in plaats van half omhoog. De kussen zijn stevig gevuld. Het lijken harde kussen, maar dat valt erg mee. Het zitkussen laat zich heerlijk in een zitkuiltje vormen. Zelfs ik, met mijn weinige zitvlees, kan lang en geduldig blijven zitten. Nu kan ik pas echt goed aan mijn verslaving werken.

Ik heb nu wel wat banken over. Gelukkig is mijn woonkamer groot genoeg om alles even te laten staan. Je kunt de opstelling op twee manieren bekijken. Het is een meubelshowroom (wat klopt, de achterste twee zijn te koop) of een kijkopstelling (filmavond?).

Gezellig een televisieserie volgen kan met veel. Ik heb nu 25 zitplaatsen, waarvan 15 op een bank. Wat een luxe. Toch wil ik er nog wel twee kwijt. Ik heb een zwarte vierzits- en een bruinleren drie zitsbank in de aanbieding. Bank kopen?

Eén reactie

Verkouden

Maandag 16 Januari 2006 at 5:50 pm

Woensdag begon het, heel rustig met een kuchje... Vrijdag snotterde ik er al lustig op los. Lekker lang Vrijdagavond had ik niet veel puf meer om ook nog maar íets te doen. Zaterdag heb ik veel geslapen, rustig aan gedaan. Maar zondag kwam de grote doorbraak. Het papier is niet meer aan te slepen en ik kan meters maken, zoals dit meisje ook kan.

Helaas moest ik vandaag thuisblijven. Geen stem, geen kracht in mijn benen en heeel veel slaap. Ik snotter nog even door.

Vijf reacties

Gratis foto

Donderdag 12 Januari 2006 at 5:42 pm

Hoe zou jij reageren als je een gratis foto kon laten nemen? In de tonightshow hebben ze dit concept uitgeprobeerd en iemand heeft het op internet gezet.

Geweldig leuk!.

Twee reacties

Martijn Oosterhuis

Woensdag 11 Januari 2006 at 11:28 pm

speelde in de boerderij in . Eindelijk, want ongeveer anderhalf jaar terug zag ik hem al eerder in .

© Martijn Oosterhuis Fotograaf Dorine HenningZijn nieuwste heet "van huis uit" waarbij het centrale thema is dat het gedrag van de kinderen van tegenwoordig niet ligt aan de MTV/TMF cultuur, maar dat je je opvoeding van huis uit hebt meegekregen.

Ondertussen laat ie weten dat ie bekend is. Van de lama's. Daar ken ik hem dan niet van en als dat zo fijn was had dat dan blijven doen. Hij meldt dat want zijn relatie met het publiek komt daaruit voort... Het lama-publiek, de schoolkinderen. Zelfs zijn nep-marokaansaccentje trekt ie uit dat blik. Dat gedrag positioneert ie tegenover het kakkersvolk, waarom die niet rappen.
Hij komt namelijk volgens eigen zeggen uit de kakkerscultuur. Voor mijn gevoel klopt dat ook beter. Prachtige oranje trui op een geruit overhemd, alleen de geruite beige/oranje broek mist nog. Even later heeft ie t wel over een geruite broek, had dat maar aangetrokken want dat had beter gepast.

Martijn Oosterhuis Fotograaf Freakje Gelukkig duurt het niet lang voordat Martijn los komt. Ondanks die stille zaal in Zoetermeer. Dit is ook de eerste cabaretier die daar prima gebruik van weet te maken. Of wij met zijn allen naar een modern schilderij zitten te staren, vraagt hij (met een een glazige blik, mond open en tong naar buiten). Inderdaad! Dat is het met Zoetermeer. Gelukkig weet hij dat in zijn show te gebruiken en valt het programma daardoor niet dood.
Vervolgens komt zijn opvoeding aan de beurt. Met voldoende aardige grappige situaties tussendoor. Zelfs zijn communicatiestukje van anderhalf jaar terug komt weer voorbij. Alleen schiet ie nu ook weer in de lach. Misschien echt, misschien niet. Het valt wel op en het is stukken minder leuk dan eerst. Dit had wel iets beter uitgewerkt mogen zijn.

Alleen jammer dat ie verteld dat ie geleerd heeft voor docent. Zoals ie ook verteld dat ie geen kinderen wil. Het kwartje valt en het is me duidelijk dat ie het voor mij verder niet echt wordt.
Hij wil wel opvoeden, daar gaat ook zijn programma over. Maar doe dat dan met je eigen kinderen. Zo duur is dat niet. Misschien dat ie geld krijgt voor op het staan. Rijk ben je pas met je eigen kinderen.

Geen reacties

Fijne boeken

Zondag 08 Januari 2006 at 4:57 pm

Ik heb nu twee keer achter elkaar mazzel gehad met het halen van een boek uit de bieb. Eerst las ik Het einde van de cirkel van Tom Egeland. Een spannend boek, dat al twee jaar voor de Da vinci code is geschreven. Het boek heeft wel hetzelfde onderwerp en aan de overeenkomsten tussen beide boeken is een nieuw laatste hoofdstuk gewijd. Dat maakt het boek extra bijzonder.

Het einde van de cirkelIn een middeleeuws Noors klooster wordt een sensationele archeologische vondst gedaan – een gouden relikwiekistje met een inhoud die de wereldgeschiedenis zou kunnen veranderen en de christelijke waarheden ter discussie zou kunnen stellen. De sceptische archeoloog Bjørn Beltø begint aan een onderzoek naar de oorsprong en de inhoud van het kistje.

Hij vermoedt dat het gaat om de legendarische ‘Shrine of Sacred Secrets’, die ooit in handen van de orde der johannieters was. In wetenschappelijke kringen gaat men ervan uit dat het kistje vroegchristelijke documenten en mogelijk zelfs een evangelie van Jezus zelf bevat. Beltø’s zoektocht brengt hem via Londen en het Midden-Oosten naar een oud kruisvaarderskasteel in een Frans dorpje.

In het boek wordt prachtig naar het einde toegewerkt. De hoofdpersoon werkt zich van puzzelstukje naar puzzelstukje. Je wordt meegezogen in zijn zoektocht en zit (in de tijden dat je niet leest) te denken welke kant het op zou gaan. Want wat zit er nu in dat kistje? Waarom is dit kistje zo belangrijk? Een echte thriller, zonder moorden en zonder echte misdaad. Maar superspannend en meeslepend.

Vandaag las ik het boek van Nelson DeMille uit. Hij schreef de crash, over het vliegtuigongeluk van de TWA800.

De crashTegen de schemering nemen een man en een vrouw op het strand van Long Island hun liefdesspel met een videocamera op. Plotseling klinkt er een zware explosie en is er aan de donkere hemel een felle lichtflits te zien. Is er een vliegtuig neergestort? Het paar grijpt de camera en maakt dat het wegkomt.

John Corey en zijn vrouw Kate Mayfield, beiden werkzaam voor een speciale eenheid die het terrorisme bestrijdt, vermoeden een samenzwering op het allerhoogste niveau. Samen gaan ze op jacht naar het bewijs waar alles om draait: een videotape van de afgrijselijke waarheid, een waarheid met onvoorstelbare gevolgen voor Amerika ... en de wereld.

Leuk detail is de wervende tekst op het boek. Aangeraden door Dan Brown. Nou, die mag het best aanraden, want dit boek is stukken beter dan wat hij schrijft.
Het verhaal begint rustig, zoals boven beschreven. Een echtpaar op het strand. Vervolgens lees je over John Corey en Kate Mayfield. Kate neemt John mee naar de herdenking van de crash, vijf jaar later. Zij verteld hem dat ze na het hele grote onderzoek niet vind dat het onderzoeksresultaat past bij de informatie die zij heeft. Dus John gaat zich ermee bemoeien. Hij is echt zo'n fijne eigenzinnige politieagent, rechtlijnig, rechtvaardig en duidelijk in zijn communicatie.

Langzaam wordt je door de schrijver meegenomen naar getuigen, het vliegtuig zelf, het strand en zo ontrafelt zich ook hier puzzelstukje voor puzzelstukje. Met scherpe onverwachte wendingen zet de schrijver je regelmatig op het verkeerde been. Waarbij het einde wel de grootste schrik geeft. Een prachtig einde, van het niveau van de sixth sense. Na het einde, ben ik in het boek een stukje terug gaan lezen, op zoek naar de feiten. Geweldig gedaan.

Eén reactie